•      Prowadzono badania nad uzyskaniem pełniejszej informacji o bioróżnorodności organizmów na całym świecie. Opisano ogółem 20 nowych dla nauki taksonów, w tym 3 gatunki mchów, 3 gatunki grzybów naporostowych, 1 rodzaj grzybów (Juncorrhiza) i 2 gatunki grzybów należących to tego rodzaju oraz 9 innych gatunków fitopatogenicznych. Opisano też nowe dla nauki 2 gatunki kopalnych liści (Fabaceae) i po raz pierwszy ze stanu kopalnego fragmenty mufki grzybowej

  • Przeprowadzono analizę składu taksonomicznego depozytu pyłku roślinnego na owadach z wykorzystaniem metody metabarkodingu molekularnego w oparciu o amplifikację bez izolacji DNA. Na przykładzie badań okazów Vanessa cardui migrujących do Europy wykazano użyteczność tej metody w badaniach biogeograficznych. Uzyskane wyniki, wskazują na możliwość przenoszenia przez owady pyłku roślin w skali międzykontynentalnej, mają duże znaczenie dla biogeografii, ale potencjalnie również np. dla agronomii

  • Opracowano nowatorską metodę fenotypowania architektury korzeni z wykorzystaniem ryzoboksów. Przetestowano ją na modelowym gatunku Arabidopis halleri. Stwierdzono, że rozkład przestrzenny metali ciężkich w glebie znacząco wpływa na architekturę systemu korzeni A. halleri i udowodniono, że zmiany w strukturze korzeni tego gatunku są przewidywalne i mogą być modelowane jako funkcja zanieczyszczenia podłoża metalami. Jest to ważne odkrycie z punktu widzenia optymalizacji procesu fitoremediacji i technik fitogórniczych

  • Wykazano, że rośliny inwazyjne (na przykładzie Rosa rugosa) powodują zmiany właściwości fizykochemicznych i mikrobiologicznych gleb.

  • Opracowano metodę ilościowej analizy cyklotydów. Wykazano zróżnicowane rozmieszczenie poszczególnych typów tych związków w organach i tkankach roślinnych oraz powiązano ich rolę z obroną przed patogenami i szkodnikami roślin

  • Dokonano szeregu odkryć występowania gatunków dla różnych krajów i kontynentów, w tym: 2 gatunków traw (Chiny); 3 gatunki roślin naczyniowych (Kotlina Sandomierska); 1 rodzaj i gatunek mchu (Wyspy Kerguelena); 3 gatunki euglenin bezbarwnych (Tajlandia); 2 gatunki grzybów (Afryka, Słowacja); 141 porostów (80 dla wschodniego wybrzeża Sørkapp Landu, Archipelag Svalbard, 32 porostów i 29 grzybów naporostowych dla północnych Niemiec). Opisano również nowe dla neogenu Ameryki Północnej 2 gatunki kopalnych grzybów.

  • W wyniku przeprowadzonej analizy filogenetycznej (w oparciu również o dane paleobotaniczne) dwóch endemicznych gatunków z rodzaju Saxifraga wykazano ich odmienną historię ewolucyjną oraz określono przybliżony czas powstania tych taksonów

  • Przygotowano pierwsze po blisko stu latach, nowoczesne opracowanie paprotników Polski (w ramach nowego wydania Flory Polski). W opracowaniu znalazło się ponad trzydzieści nowych gatunków i mieszańców z grup krytycznych oraz taksonów obcych, przejściowo dziczejących

  • Przygotowano Atlas rozmieszczenia gatunków specjalnej troski w Tatrzańskim Parku Narodowym, dający pierwsze od trzydziestu lat aktualne informacje na temat rozmieszczenia blisko 200 najważniejszych z punktu widzenia ochrony bioróżnorodności gatunków

  • Na podstawie analizy ksylologicznej średniowiecznych przedmiotów użytkowych wykazano, że w ówczesnej Polsce wykorzystywano drewno 28 gatunków krzewów i drzew. Wskazano prawdopodobne źródła pozyskiwania surowców i identyfikowanie świadectw importu drewna

    Najważniejsze uzyskane rezultaty współpracy z zagranicą:

  • W ramach współpracy z naukowcami z Universität Tübingen i University of Southern Queensland prowadzono badania nad pochodzeniem i ewolucją rzędu Entorrhizales (Riess i in. 2018; Q1, 40 pkt) oraz badania dotyczące zróżnicowania morfologicznego i genetycznego grzybów głowniowych z rodzaju Entyloma (pasożyty na przedstawicielach rodzaju Ranunculus) (Kruse i in. 2018; Q1, 40 pkt) oraz z rodzaju Microbotryum (pasożyty na przedstawicielach rodzaju Pinguicula) (Ziegler i in. 2018; Q2, 30 pkt).

     

  • W ramach współpracy z University of Lille i Swiss Federal Research Institute WSL Birmensdorf opublikowano wyniki badań eksperymentalnych nad metalolubnymi i nie-metalolubnymi populacjami Arabidopsis halleri związanymi z wyjaśnieniem ewolucyjnych podstaw hipertoleracji i hiperakumulacji cynku przez ten gatunek (Babst-Kostecka i in. 2018; Q1, 40 pkt) oraz wyjaśnieniem genetycznych uwarunkowań adaptacji Arabidopsis halleri do wysokich stężeń metali w podłożu (Sailer i in. 2018; Q1, 40 pkt.).