PROFIL BADAŃ

Pracownia Lichenologii prowadzi badania z zakresu taksonomii (w tym chemotaksonomii i zmienności molekularnej) oraz filogenezy, różnorodności, chorologii i ekologii wybranych grup porostów. Działalność naukowa Pracowni obejmuje również zagadnienia dynamiki zmian bioty porostów oraz ich zagrożenia
i ochrony. Najszerzej zakrojone badania prowadzone są na obszarze Europy i  Ameryki Południowej; ponadto, w węższym zakresie, na terenie Ameryki Północnej, Azji oraz w rejonach polarnych.

Dodatkowo, Pracownia prowadzi bogaty i bardzo różnorodny (tak pod względem taksonomicznym jak i geograficznym) zbiór zielnikowy (KRAM-L), który jest na bieżąco uzupełniany materiałami dokumentującymi badania i pozyskanymi na drodze wymiany naukowej.

TEMATYKA BADAŃ

Taksonomia (z uwzględnieniem chemotaksonomii,  zmienności genetyczneji filogenezy) wybranych rodzajów (Lecanora, Caloplaca, Umbilicaria i Verrucarias.l.) oraz różnych biologicznych i/lub ekologicznych grup porostów (porosty nalistne, grzyby naporostowe, porosty płonne).

Różnorodność biologiczna porostów i grzybów naporostowych Ameryki Południowej:

  • taksonomia, zróżnicowanie gatunkowe i rozmieszczenie porostów nalistnych;
  • taksonomia, ekologia i rozmieszczenie porostów z rodziny Lecanoraceae, Parmeliaceae, Stereocaulaceae, Umbilicariaceae i Teloschistaceae;
  • chemizm porostów w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, ze szczególnym uwzględnieniem porostów płonnych;
  • inwentaryzacja porostów i grzybów naporostowych różnych rejonów Boliwii;

(patrz też: http://bio.botany.pl/lichens-bolivia/)


Taksonomia i chorologia oraz inwentaryzacja bioty porostów z obszaru Arktyki (Spitsbergen) i Antarktyki (wyspa King George, Victoria Land) oraz z wybranych ekosystemów Ameryki Północnej (np. lasów obszaru Wielkich Jezior i pustyni Sonora) i Azji (np. gór Mongolii).

 

Biota porostów i grzybów naporostowych Polski: 

  • rewizja taksonomiczna grup krytycznych (rodzaje Caloplaca, Lecanora, Verrucarias.l., grzyby naporostowe);
  • różnorodność oraz stan zachowania w Karpatach, w szczególności na Pogórzu i w Tatrach;
  • gatunki rzadkie, zagrożone i chronione;
  • bioty obszarów objętych ochroną (parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody).

 

Wpływ działalności człowieka na porosty:

  • zróżnicowanie bioty porostów w zależności od sposobu użytkowania terenu przez człowieka i/lub statusu ochronnego obszaru, na przykładzie polan górskich oraz wychodni skalnych;
  • znaczenie bioindykacyjne porostów ze szczególnym uwzględnieniem gatunków słodkowodnych.

AKTUALNA TEMATYKA BADAŃ

Taksonomia (z uwzględnieniem chemotaksonomii,  zmienności genetycznej
i filogenezy) wybranych rodzajów (Lecanora, Caloplaca, Umbilicaria i Verrucaria s.l.) oraz różnych biologicznych i/lub ekologicznych grup porostów (porosty nalistne, grzyby naporostowe, porosty płonne).

Różnorodność biologiczna porostów i grzybów naporostowych Ameryki Południowej:

1) taksonomia, zróżnicowanie gatunkowe i rozmieszczenie porostów nalistnych;

2) taksonomia, ekologia i rozmieszczenie porostów z rodziny Lecanoraceae, Parmeliaceae, Stereocaulaceae, Umbilicariaceae i Teloschistaceae;

3) chemizm porostów w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, ze szczególnym uwzględnieniem porostów płonnych;

4) inwentaryzacja porostów i grzybów naporostowych różnych rejonów Boliwii.

Taksonomia i chorologia oraz inwentaryzacja bioty porostów z obszaru Arktyki (Spitsbergen) i Antarktyki (wyspa King George, Victoria Land) oraz z wybranych ekosystemów Ameryki Północnej (np. lasów obszaru Wielkich Jezior i pustyni Sonora) i Azji (np. gór Mongolii).

Biota porostów i grzybów naporostowych Polski:

1) rewizja taksonomiczna grup krytycznych (rodzaje Caloplaca, Lecanora, Verrucaria s.l., grzyby naporostowe);

2) różnorodność oraz stan zachowania w Karpatach, w szczególności na Pogórzu
i w Tatrach;

3) gatunki rzadkie, zagrożone i chronione;

4) bioty obszarów objętych ochroną (parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty przyrody).

Wpływ działalności człowieka na porosty:

1) zróżnicowanie bioty porostów w zależności od sposobu użytkowania terenu przez człowieka i/lub statusu ochronnego obszaru, na przykładzie polan górskich oraz wychodni skalnych;

2) znaczenie bioindykacyjne porostów ze szczególnym uwzględnieniem gatunków słodkowodnych.